Słowo „burla” oznacza w języku włoskim żart i tym właśnie była burleska na początku swojego istnienia – parodią teatru, filharmonii czy opery skierowaną do niższych klas społecznych, których nie było stać na obcowanie z kulturą wysoką. 

Po wielu latach burleska stała się rozrywkowym performancem, który może zawierać w sobie taniec, tak samo jak śpiew, akrobatykę, aktorstwo, kuglarstwo i wszelkie inne elementy związane ze sceną. Łączy się je z wysublimowanym stripem, lecz nie do pełnej nagości. 

Na polskiej scenie istnieje dziś kilka nurtów burleski. W moim repertuarze znajdziecie burleskę klasyczną, czyli inspirowaną latami 20. i 30. ubiegłego wieku oraz tzw. neoburleskę nawiązującą do szeroko pojętej popkultury. W obu rodzajach moje występy to zwykle krótkie historyjki, w których nie brak kobiecości, zmysłowości i aury tajemniczego piękna.